forum LUBIN.pl

Komentarz:

~aalb :

Zjawisko takie wynika często z tego, iż w dzieciństwie dana osoba żyła skromniej od swoich rówieśników, miała gorsza ubrania, zabawki, nie miała najnowszych gadżetów... Potem w życiu dorosłym jak przyszła dobra praca i nie najgorsze zarobki, taki człowiek sobie próbuje to zrekompensować...
Sam z tym walczę, do tej pory żyłem dość skromnie, teraz jak zaczynam coraz lepiej zarabiać łapie się na tym, że zaczynam pożądać różnych markowych rzeczy. Przykładowo podświadomie pragnę nowego iPhona, ale na razie udaje mi się zwalczyć pokusę Ciekawe jak długo


=======================
– "Nigdy więcej nic nie kupię", myślę, dodając do koszyka w sklepie internetowym buty za 1000 złotych. To jedna szósta mojej pensji. Początek miesiąca, muszę przetrwać prawie 30 dni – mówi Marcin, 30-latek. Zakupoholizm kojarzony z kobietami ze słabością do drogich ubrań coraz częściej dotyka mężczyzn. Uzależnienie polegające na utracie kontroli nad impulsami kupowania po raz pierwszy opisał w 1915 roku niemiecki psychiatra Emil Kraepelin. A dopiero w 2003 roku Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne wpisało je na listę zaburzeń kompulsywnych. – To silnie odczuwany przymus robienia zakupów, który bardziej niż do osiągnięcia przyjemności z nabycia, zmierza do zlikwidowania złego samopoczucia – tłumaczy psycholog Katarzyna Kucewicz, autorka wydanej właśnie książki "Zakupoholizm. Jak samodzielnie uwolnić się od przymusu kupowania?"

Sobota, galeria handlowa w Warszawie. Tłumy. Właśnie zaczęły się wyprzedaże. W Starbucksie umawiamy się z Marcinem, 30-letnim prawnikiem, i Wojtkiem, 39-letnim PR-owcem. Przystojni, zadbani, świetnie ubrani. Od zawsze lubili zakupy, ale kilka lat temu stracili nad nimi kontrolę.

Marcin: nic mnie nie powstrzyma

Mam w szafie około 50 koszul, 30 par dżinsów, 70 T-shirtów i 25 par butów. Mało jak na zakupoholika? Regularnie wyrzucam, robię miejsce dla nowych rzeczy. I o nich zapominam. Podczas porządków odkrywam ciuchy, których nigdy nie miałem na sobie. Z nieodciętymi metkami. Czasem siebie nienawidzę. Tego, że nie umiem nad sobą zapanować: trzy karty kredytowe, dwie linie kredytowe odnawialne w banku. Kilka pożyczek. By zacząć je spłacać, zrezygnowałem z lekcji hiszpańskiego, kursu samoobrony i wakacji. Z kupowania nie zrezygnowałem. Nie umiem uwolnić się od tej adrenaliny.

Więcej: http://facet.onet.pl/zakupoholizm-przcz ... nie/j19mgf

Nie źle zarabiają, a i tak długów narobili.

Z tego nie ma się co śmiać. Sama myślałam, że to śmieszna sprawa, dopóki nie dowiedziałam się na ten temat więcej. Okazało się, że takie osoby mają naprawdę duże problemy. Zobaczcie w http://www.psychiatria.pl/dzial/uzaleznienia/210/1.html że oni mimo że bardzo by chcieli, to faktycznie nie potrafią przestać kupować. Straszna sprawa.

Ja ostatnio popadam w lekki zakupoholizm. Muszę zacząć się hamować, ponieważ nie jest to zabawne...

Ja na szczęście nie mam tego problemu. Potrafię się wstrzymać i choć czasem zdarza mi się kupić coś całkiem zbędnego, to są to jedynie pojedyncze przypadki.

Chyba każda kobieta ma tendencję do kupowania czasami pierdół. Choć ja odkąd robię zakupy przez internet, to rzadko kiedy kieruję się spontanicznością.

Racja, choć z drugiej strony internet też nie jest takim pełnym gwarantem, szczególnie, że mozna tam znaleźć wiele ciekawych rzeczy po niższych cenach.

Internet nie sprzyja oszczędzaniu

Z tym nie mogę się zgodzić. Bardziej kontroluję moje zakupy, gdy zamawiam rzeczy w internecie. Wtedy nie robię spontanicznych zakupów.

W tym kraju zakupoholizm na pewno nie rozpowszechni się tak jak na Zachodzie. Bo żeby szaleć na zakupach, trzeba mieć kasę, a u nas ma mało kto.

Tylko w przypadku zakupoholizmu chodzi o to, że wydajesz pieniądze, których nie masz. I popadasz w długi.

Dokładnie, można popaść w ogromne długi. Kobiety często mają duże potrzeby kupowania.

No tak, zazwyczaj kobiety mają z tym problem, ale też nie zawsze. Ja nie wyobrażam sobie tego, żeby kupować masowo wszystko i staram się kierować tylko tym, co mi akurat potrzebne. Internet czasem rzeczywiście nie sprzyja oszczędności i jak szukałam w sieci sukienki na wesele wyszczuplającej to miałam niemały kłopot, bo wybór spory i każda się prosiła o kupno. Ale jak sądzę to przede wszystkim kwestia naszego podejścia i samokontroli.

Ja poza potrzebnymi produktami spożywczymi i w ogóle artykułami codziennego użytku, to kupuję tylko czasem jakiś ciuch albo książkę, ale naprawdę nie częściej niż raz na parę miesięcy.

Ja tam nie widzę zależności między jednym a drugim.