
1. Jądro móżdżkowe (roscminus sexus). Okryte pancerzykiem chitynowym. Organ
zanikający. U osobników męskich występujący sporadycznie. Element układu
limbicznego odpowiedzialny głównie za pamięć epizodyczną. Pancerzyk porasta
charakterystyczna szczecinka ochronna.
2. Gałki ślepe (nie vidus zmianus). Narząd wzrokowy związany z długotrwałym
osłabieniem synaptycznym. To właśnie one odpowiadają za wybiórcze
postrzeganie. O wiele prościej dochodzi do percepcji nowej koleżanki partnerki
niż zauważenia zmiany fryzury swojej dziewczyny.
3. Selektor słuchowy (gluchus na kobietus) odpowiada za wybiórcze wyłapywanie
sygnałów dźwiękowych z otoczenia. Pręciki uszne reagują zazwyczaj na słowa
zaczynające się na literę P: piwo, pizza, przespać się, pospać sobie,
pooglądać mecz.
4. Trąbka węchowa (dlubus smarcus pospolitus) pierwotnie pełniła funkcję
głównego narządu węchu, niestety, ewolucja zmieniła jej przeznaczenie. Obecnie
trąbka służy do dłubania w niej, w celu oczyszczenia dróg oddechowych.
5. Ssawka żrąca i ssąca (kobietus przynius pivus). Początkowy odcinek układu
pokarmowego. Element poza żrącymi i ssącymi właściwościami, może być
odpowiedzialny za funkcje, między innymi, seksualne.
6. Rynienka włosowa (pachus odorous) u większości mężczyzn, jak sama nazwa
wskazuje, porośnięta twardawą szczeciną. Wydziela dość charakterystyczny,
nieprzyjemny zapach.
7. Cewka sercowa (brakus uczucius). U mężczyzn często nierozwinięta. Narząd
zdecydowanie zanikający. Element wielkości orzeszka laskowego o twardej
skorupie. Co może wydawać się fenomenem męskiego ciała, cewka sercowa może
przybierać ujemne temperatury. Przez niektórych badaczy nazywana spoidełkiem
chłodnym. Cewka przyczynia się do olewania wielu rzeczy.
8. Prawa nibyrączka (rekus masturbatus-onanismus). Przystosowana głównie do
zaspokajania potrzeb seksualnych. W skład mechanizmu wchodzi przedramię, dłoń
i kciuk. Razem, elementy te tworzą dźwignię przyjemności (machinus orgasmus).
9. Worek pokarmowy ( pasi brzuchus) pełni rolę mitochondrium. U wielu
osobników rozrasta się do pokaźnych rozmiarów, głównie za sprawą złotego
paliwa, jakim jest, otrzymywany w wyniku fermentacji alkoholowej, życiodajny
napój. Nazwa ta przyczyniła się także do nazwania głównego mięśnia worka
mięśniem piwnym.
10. Tasiemiec nieuzbrojony (czlonus erectus). Część ośrodkowego układu
nerwowego, podczas ewolucji przejęła rolę jądra móżdżku. Szczególnie podczas
kontaktu z partnerką/partnerem odpowiada za funkcje myślowe i poznawcze.
Niestety, nie jest to narząd na tyle rozwinięty, by procesy te mogły
przebiegać sprawnie. Podczas używania lateksowych środków antykoncepcyjnych
mamy do czynienia z tasiemcem uzbrojonym (czlonus erectus condomus). Zalecane.
11. Wypustka nibyrączki (pivus stoiakus) w toku ewolucji przekształciła się w
idealne trzymadełko do półlitrowej butelki lub puszki piwa.
12 . Kciuk - palec telewizyjny (palicus pilotus) służy głównie do zmieniania
kanałów na pilocie.
13. Wskazujący palec wydobywczy, glutny (palicus smarcus), idealny do dłubania
w trąbce węchowej.
14. Palec środkowy (palicus fuckus) pełni funkcję sygnalizatora emocji
negatywnych.
15. Palec kawalerski (palicus matrimonius) służy do tego, by ściągać z niego
obrączkę w niewygodnych dla osobnika sytuacjach.
16. Palec mały ( palicus maloglutus). Zasadniczo do dłubania w zębach, ale
pełni również funkcję wspomagającą w wydobywaniu drobnych wydzielin z trąbki
węchowej..
17. Zginacz kolanowy (rzepkus klencus) to narząd szczątkowy, zazwyczaj używany
raz w życiu przez osobnika - w celu oświadczyn. Mechanizm zginania zanikający
za sprawą sikania na stojąco.
18. Nibynóżka tylna (nogus footballus ) osobnikom młodszym służy do kopania
piłki. Funkcja zmienia się z biegiem lat w narząd wyciągnięty na stoliku przed
telewizorem. Nibynóżka, w młodszym wieku osobnika, pełni także funkcje
obronne.
19. Pięta Achillesa (ostrogus rogovatus) wbrew nazwie to najtwardsza część
osobnika, zaraz po cewce sercowej. Nawet narząd nr 10 nie osiąga takiego
poziomu twardości. Do rozwoju pięty Achillesa przyczynia się niechęć do
prawidłowego używania pumeksu.
20. Płetwa dolna (platvus odorous), często zakończona szponem. Narząd wydający
z siebie charakterystyczny "zapaszek sportowy", wszechobecny w
męskich szatniach i pokojach. Płetwa odpowiada także za utrzymanie osobnika w
pozycji pionowej, co jest utrudnione po spożyciu paliwa - patrz punkty 5, 9, 11.

