Percival
Zespól Percival Schuttenbach, oprócz głównej, prog-rockowej działalności, znajduje czas na wiele rożnych projektów. Jednym z nich jest wersja historyczno-folkowa noszącą nazwę - Percival
. Projekt ten jest wynikiem fascynacji wczesnym średniowieczem. Naszym zamiarem jest próba rekonstrukcji kultury i obyczajów, ale i instrumentów, oraz na ile jest to możliwe, muzyki, ludów słowiaąskich i skandynawskich we wczesnym średniowieczu. Ze szczególnym naciskiem na wschodnią część tychże. Wyniki tych prób mamy zamiar prezentować na wszelkiego typu historycznych pokazach i festiwalach, występach z drużyną, koncertach kameralnych i wszelkich imprezach związanych z tą tematyką. Próbujemy zagrać muzykę, jaką wtedy grano, głównie na podstawie wiedzy o instrumentach, jakimi posługiwali się ówcześni artyści. Wierne odtworzenie samej muzyki z tamtych czasów, jest oczywiście niemożliwe. Staramy się jednak stworzyć klimat, jaki mógł wtedy istnieć. A jako zespół o dość bogatym doświadczeniu, mamy sposobność spojrzeć na problem również od strony artystycznej. Może dzięki temu uda nam się odnaleźć te same emocje, które odczuwali ówcześni, i przekazać je za pomocą naszych instrumentów i śpiewu, dzisiejszym entuzjastom. Posiadamy w składzie instrumenty podobne do tych którymi posługiwano w tamtym czasie: - saz, czyli lutnia długo-szyjkowa, pochodząca z terenów Bliskiego Wschodu ( kolebką tego instrumentu jest Persja), instrument znany był już w pierwszym tysiącleciu przed naszą erą. - lira bizantyjska, instrument również pochodzący ze wschodu, rozpowszechniony przez kontakty z Bizancjum. Ten instrument został samodzielnie przez nas zrekonstruowany, głównie na podstawie ikonografii oraz doświadczeą opisanych przy okazji wcześniejszych, zagranicznych, rekonstrukcji. - Bęben z koziej skory, jeden ze starszych i powszechniejszych instrumentów w ogóle, obecnie przeżywa swój renesans w muzyce irlandzkiej pod nazwa bodhran 
Mamy przygotowany materiał w którym znajdują się zarówno nasze autorskie utwory, jak i utwory ludowe zaadaptowane do tego instrumentarium i klimatu. Skład: Mikołaj Rybacki - saz, śpiew; Katarzyna Bromirska - lira bizantyjska, śpiew, sopiłka; Joanna Lacher - śpiew, wspomagajki, bodhran; Dikanda
Dikanda to słowo, które w jednym z afrykaąskich dialektów oznacza rodzinę i ono właśnie dokładnie oddaje ducha zespołu - żyją i pracują jak w małej rodzinie. Grupa powstała w 1997 roku w Szczecinie. Miłość do muzyki tradycyjnej i ciężka praca pozwoliły im stworzyć własny styl i oryginalne brzmienie. W ich w całości akustycznym repertuarze słychać inspirację kulturą Orientu, folklorem bałkaąskim macedoąskim i cygaąskim. Cechą charakterystyczną stylu Dikandy jest tworzenie nowych słów i znaczeą w komponowanych przez siebie utworach. Wydali 3 płyty, zagrali setki koncertów ,wystąpili na wielu znaczących europejskich festiwalach. Zdobyli liczne nagrody i wyróżnienia w tym : I Nagrodę i nagroda publiczności na festiwalu Nowa tradycja w 1999 r. , I Nagrodę na festiwalu Eurofolk 1999r III miejsce na Folkowym Fonogramie Roku za płytę Jakhana Jakhana w 2002r I Nagroda i nagroda publiczności na festiwalu "Folkherbst 2004" w Plauen Płyta roku 2005 niemieckiego czasopisma "Folker" dla "Usztijo" Koncerty Dikandy to niepowtarzalna podróż po muzyce świata, żywiołowe spotkanie pełne energii, charyzmy, prawdziwych emocji, radości i wzruszenia zarówno dla publiczności jak i samego zespołu. Grali w azjatyckiej części Rosji, w Indiach i w większości krajów Europy. Brali udział w wielu festiwalach, m.in. : Montreux Jazz Festival, Sziget Festival (Budapest), Rudolstadt i dwukrotnie wystąpili na Festiwalu opolskim. Zyskali popularność i wielką sympatię publiczności w wielu krajach Europy Zachodniej (w szczególności Niemczech, Austrii i Szwajcarii). Dikanda to : Ania Witczak - śpiew, akordeon Kasia Dziubak - skrzypce, śpiew Daniel Kaczmarczyk - bębny Piotr Rejdak - gitara Grzegorz Kolbrecki - kontrabas
