~Anonimus :
Krew mnie zalewa czytając ten artykuł. Ludzie nie wierzcie w te bzdury. Zarabiamy mało ponieważ państwo nam odbiera prawie połowę pensji. Wyszukajcie sobie kalkulator wynagrodzeń i sprawdźcie jakie pracodawca wypłaca pensję a jaką otrzymuje pracownik. Przykład jeśli otrzymujecie 2000zł netto to pracodawca musi wyłożyć na nas 3500zł. Co państwo oferuje w zamian? Prawdziwą przyczyną jest obecnie panujący rząd opierający się na wizerunku polityka celebryty który jest medialny przez co zapamiętywany i niosący za sobą lektorat.
-------------------------------
~nowa :
To wszystko prawda. Mam koleżankę, której mąż jest rozwozi towar po całej Europie. Z tego co mówiła, to zarabia od 5-7 tys.zł na rękę ale na umowie ma najniższą krajową. Podobno kierowcom należy się delegacja, ale pieniędzy z tego tyt. nie widzi mimo, że podpisuje odbiór. Z drugiej strony, gdyby od tej kwoty miał zapłacić ZUS i podatek to niewiele z tej pensji by zostało, bo za np.3-4 tys netto nikt by takiej pracy nie podjął. Biorąc pod uwagę pozostałe zakłady pracy, to tak długo, jak długo nie będzie odpowiednich przepisów, które będą jasno mówiły jaki procent zysków pracodawca zobowiązany jest przeznaczyć na wynagrodzenia pracowników a jaki na inwestycje, tak długo pracodawcy będą pracowników wyzyskiwać na wszelkie możliwe sposoby, byle tylko jak najwięcej zagarnąć dla siebie. Uczciwą pracą raczej nikt nie jest w stanie dorobić się setek milionów złotych, nawet w ciągu 20-30 lat.
=============================
Pensja minimalna 1782 zł. Dlaczego Polacy tak mało zarabiają?
Jak wyliczyli Pracodawcy RP płaca minimalna w Polsce powinna wzrosnąć w 2016 o 32 zł., czyli do kwoty 1782 zł. Według organizacji wyliczając tę kwotę jej eksperci wzięli pod uwagę prognozowany wzrost PKB (o 3,8 proc.), czy inflację (1,7 proc.). Jedak zdaniem przedstawicieli Związków Zawodowych tak symboliczny wzrost płac jest kuriozalny. - To bezczelność - grzmi Solidarność, która od lat domaga się by minimalna pensja sięgała 50 proc. średniej krajowej. Dziś średnia to 3942,78 zł., czyli i tak jedna z najniższych w Europie. Czy nasza gospodarka jest konkurencyjna tylko dlatego, że dysponuje tanią siłą roboczą? Dlaczego w stosunku do innych krajów zarabiamy mało?
Ze wszystkich statystyk międzynarodowych (Eurostat, OECD, MFW) jasno wynika, że Polacy wśród obywateli cywilizowanego świata należą do czołówki nacji spędzających w pracy najwięcej czasu. I są w ogonie jeśli chodzi o wynagrodzenia. W ujęciu netto singiel zarabiający średnią krajową w Polsce dostaje o kilka, kilkanaście procent więcej niż Węgier czy Rumun, ale o 10 – 30 proc. mniej niż Słowak, Czech czy Łotysz. O dystansie płacowym do Niemiec, Danii czy nawet Włoch szkoda wspominać. Dlaczego tak mało zarabiamy?
Najprostszą odpowiedzią jest niska wydajność. Nie ma w tym winy pracowników, raczej pracodawców. Przeciętne miejsce w pracy jest słabo doinwestowane, brakuje nowoczesnych maszyn a i pod względem organizacji pracy wyraźnie odstajemy od europejskiej czołówki. Ale to tylko częściowo tłumaczy zaskakująco niski poziom płac w Polsce. Przecież magazynier czy kelner w Polsce wykona w ciągu dniówki podobną pracę jak jego koledzy po fachu z Niemiec, wydajność jest podobna, a jednak dostanie czterokrotnie niższe wynagrodzenie (przeciętnie).
Przedsiębiorcy z każdej właściwie branży podkreślają że Polska jest rynkiem ceny. Czy chodzi o sprzedaż kanapek, butów czy mebli klienci jak Polska długa i szeroka szukają przede wszystkim tanich towarów i usług.
Zbijając ceny przedsiębiorcy oszczędzają na czym się da. A że nie bardzo da się przyciąć koszty energii czy wynajmu biura to oszczędzają na wynagrodzeniach. Wachlarz dostępnych instrumentów jest szeroki. Jedne firmy zastępują doświadczonych ale droższych pracowników gorzej wykształconymi, ale za to tańszymi. Inne przenoszą etatowców na tzw. umowy śmieciowe, a jeszcze inne po prostu zwalniają część pracowników zwiększając zakres obowiązków pozostałym. Nawet te firmy które inwestują w modernizację, kupują maszyny robią to głównie z myślą o ograniczeniu kosztów. Dlatego zakup nowej linii technologicznej to często nie przyczynek do rozwoju i ekspansji, tylko ograniczenia kosztów pracowniczych i zwolnień.
Pracodawcy mogą sobie na takie praktyki pozwolić, bo sytuacja na rynku pracy jest marna. Kilkunastoprocentowe bezrobocie utrzymuje się od lat, i nie ma widoków na poprawę w tym zakresie. W Polsce rezerwy w wydajności pracy są tak ogromne, że bezrobocie zaczyna spadać dopiero kiedy wzrost gospodarczy wyraźnie przekracza 3 proc. Dodatkowo na rynek pracy płynie rzesza młodych ludzi po studiach i szkołach średnich i rośnie aktywność zawodowa kobiet.
Więc nawet te przedsiębiorstwa, którym wiedzie się dobrze, przynoszą spore zyski ograniczają fundusz płac jak mogą. Praca to towar jak każdy inny, a skoro podaż przewyższa popyt to po co przepłacać?
Owszem przeciętne wynagrodzenia w Polsce rosną, statystyczny zatrudniony zarabia już prawie tysiąc euro. Szkopuł w tym, że wydajność przeciętnego pracownika rośnie znacznie szybciej. To znaczy, że efekty coraz wyższej wydajności pracodawcy zostawiają dla siebie i nie zamierzają się nimi dzielić z załogami. Widać to bardzo wyraźnie w statystykach. Dekadę temu łączne wydatki na wynagrodzenia były równe 58 proc. naszego PKB. Teraz to już tylko 46 proc.
Wniosek z tego taki, że pracodawcy korzystając z korzystnej dla nich sytuacji na rynku pracy wyciskają swoich pracowników jak cytrynę. Pieniądze na podwyżki mają – na lokatach bankowych firmy zgromadziły już 220 mld zł. To zamrożony kapitał, wskazówka, że przedsiębiorcy nie bardzo wierzą w rozwój swoich biznesów, albo nie mają na to pomysłu.
Szansa na poprawę sytuacji pracowników pojawi się tylko wtedy kiedy wzrost gospodarczy przyspieszy, zacznie przybywać miejsc pracy. Na impuls prowzrostowy z Zachodu nie ma co liczyć, nasi najwięksi partnerzy gospodarczy z UE balansują na granicy recesji. A rodzimi konsumenci nie ruszą na zakupy dopóki będą tak słabo zarabiać.
źródło: http://biznes.newsweek.pl/zarobki-polak ... 195,1.html
